Człowiek potyka się o kretowiska, nie o góry.

Ludzie dzielą się na ludzi i zwierzęta, kobiety na kobiety i gęsi.

Człowiek zaczyna być człowiekiem wtedy, gdy przestaje jęczeć i przeklinać aby zacząć szukać prawdy, która rządzi jego życiem.

Świat ma dla człowieka tyle znaczenia, ile człowiek sam zdoła ze świata wydobyć.

Myśl, że twoja własna egzystencja, twoje zdrowie i zdolności otrzymałeś w prezencie, przywiedzie cię do tego, że i ty kiedyś bez odpłaty coś dla innych uczynisz.

Dobry człowiek woli sam cierpieć niż na cierpienia drugich patrzeć.

Człowiek jest uczniem, cierpienie nauczycielem.

Człowiek nie potrafi ani cierpieć, ani być długo szczęśliwym. Nie jest więc zdolny do niczego co się liczy.

Każdy człowiek potrzebuje stale nawet pewnej ilości trosk, cierpień lub biedy, tak jak okręt potrzebuje balastu, by płynąć prosto i równo.

Nic lepszego człowiek nie może zrobić człowiekowi, niż uwolnić go od bólu, i nic gorszego, niż mu ból zadać.