Kiedy krzyczysz, wszyscy cię słyszą. Kiedy szepczesz, tylko ci najbliżsi cię słyszą. Kiedy milczysz, słyszy cię twój najlepszy przyjaciel.

Przyjacielem nie jest ten kto się z Tobą śmieje lecz ten, kto śmieje się, gdy płaczesz – oddaje Ci wtedy swój optymizm.

Mężczyźni witają się uściśnięciem dłoni. Kobiety obejmują się przyjaźnie. W pierwszym wypadku chodzi o sprawdzenie, czy w ręku nie ma ukrytej broni, w drugim, czy na pewno nie ma jej też za plecami.

Miłość ma wpisane w siebie cierpienie. Nieuniknione chociażby przy rozstaniach. [...] Przyjaźń – nie. Miłość może istnieć i trwać nieodwzajemniona. Przyjaźń – nigdy. Miłość jest pełna pychy, egoizmu, zachłanności i niewdzięczności. Nie uznaje zasług i nie rozdaje dyplomów. Przyjaźń jest poza tym niezwykle rzadko końcem miłości.

Nie ma lepszego lustra nad starego przyjaciela.

Najpiękniejsza przyjaźń istnieje między ludźmi, którzy wiele od drugich oczekują, ale nigdy nie… żądają.

Przyjaźń po wygaśnięciu miłości to jak dym po pożarze.

Sympatie i antypatie nie są zaraźliwe- i to jest właśnie bardzo smutne w przyjaźniach i stosunkach z ludźmi.

Przyjaźń- to przede wszystkim szczerość, to krytyka błędów towarzysza. Przyjaciele powinni pierwsi wystąpić z surową krytyką, by towarzysz mógł naprawić swoje błędy.

Przyjaźń pomiędzy kobietami jest niczym więcej jak paktem o nieagresji.